นิพพาน. [นิบพาน] น. ความดับสนิทแห่งกิเลสและกองทุกข์. ก. ดับกิเลสและกองทุกข์ ตาย (ใช้แก่พระอรหันต์).

นิพพาน. [นิบพาน] น. ความดับสนิทแห่งกิเลสและกองทุกข์. ก. ดับกิเลสและกองทุกข์ ตาย (ใช้แก่พระอรหันต์). (ป. ส. นิรฺวาณ) โบราณใช้ว่า นิรพาณ ก็มี. (จารึกสยาม).